Και πάλι εδώ…

Ena graffity sto polytexneio

Μπορεί ο περιορισμένος ελεύθερος χρόνος μου να μην με αφήνει να γράφω συχνά σε αυτό το blog, το bloogging όμως, όπως πολοί θα ξέρετε, είναι κάτι σαν αρρώστεια, αν σε πιάσει, δύσκολα σε αφήνει να το αφήσεις…

Παρόλα αυτά ξεκλεύω λίγο χρόνο απο τις αυπνίες μου για να γράψω αυτό άρθρο που θα είναι το πρώτο νομίζω σε αυτό το blog που δεν έχει απολύτως κανένα νόημα ύπαρξης (τα υπόλοιπα θέλω να πιστεύω ότι έχουν) και το γράφω απλά έτσι, χωρίς λόγο. Γιαυτό δεν θα παρεξηγούσα κανέναν σας αν σταματούσε να διαβάζει εδώ, έτσι και αλλιώς δεν πρόκειται να πάρετε καμία χρήσιμη πληροφορία από το παρόν άρθρο…

Αφού επιμένεις όμως να διαβάζεις δεν έχω παρά να συνεχίσω να γράφω, ακόμα κι αν η διάθεση μου, κάνει διάφορα παιχνίδια χωρίς καν να μου λέει το γιατί. Υπόψιάζομαι πως φταίει η απογοήτευση από τον αστικό τρόπο ζωής, αλλά οι υποψίες μου αυτές χάνονται μέσα στις χιλιάδες άλλες που με κατακλύζουν με απίστευτα γρήγορο ρυθμό θυμίζοντάς μου ποιός είμαι και σε ποιά χώρα ζω.

Αυτή τη στιγμή νομίζω πως μόνο οι στίχοι των Στέρεο Νόβα θα μπορούσαν να προσδιορίσουν τις χημικές αντιδράσεις που γίνονται στο μυαλό μου και αποκαλούνται συναισθήματα.

Το ταξίδι της φάλαινας
Ζεστό καλοκαίρι, κρατάς ακόμα
κίτρινο αέρα φυσάει ένα μεγάλο στόμα
απ’ το ραδιόφωνο οι εκφωνητές ασκούν υπεροχή
ανασταίνουν και θάβουν χωρίς καμιά διακοπή
ασταμάτητα κανάλια τρώνε το μυαλό μας
έχουμε χάσει τόσα που δεν ξέρουμε τι είναι δικό μας
οι φτωχοί ξέρω πως είναι περισσότερο φτωχοί
κι οι πλούσιοι βαριούνται την τρελή τους ζωή
μέσα από έντυπα μας καλούν να ζήσουμε μια άλλη ζωή
μα είναι ζωή αυτή;
όταν μια οικογένεια ζει μ’ ένα μισθό εκατό χιλιάδες
οι τύραννοι χαϊδεύουν κοιλιές μεγάλες
και δεν είναι μόνο αυτό, μας κυνηγούν χιλιάδες μάρκες
έξτρα φόροι, έξτρα Φ.Π.Α., έξτρα σκατά
κι ένας πόλεμος δίπλα μας που κανείς δεν τον σταματά
και κανείς δε διακινδυνεύει
η αγάπη μάς διαφεύγει
κι αντί γι’ αυτό ψιθυρίζουμε διαφημίσεις
χρησιμοποιούμε το σεξ για ν’ αποφύγουμε τις σχέσεις
κι απ’ το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ’ ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες

Σαν κατεψυγμένα κρέατα πουλιούνται τα πρότυπα
ταυτιζόμαστε με ήρωες κι αλλάζουμε πρόσωπα
πολύ αργά καταλαβαίνουμε πως ήταν σα μια στύση που πέφτει
ένα εκατομμύριο στερεότυπα που δεν έχουν πια καμιά γεύση
με κάνουν ν’ απορώ πώς στεκόμαστε αδιάφοροι στο ψέμα
γιατί χάνουμε χρόνο όταν μέσα μας τρέχει το αίμα
σαν οδοντόπαστες λιώνουμε μπροστά απ’ την τηλεόραση
κοιτάμε εικόνες έχοντας χάσει την αρχική όραση
κοιτάζοντας τα ιδρωμένα πρόσωπα κάθε γλείφτη
καθαρίζουμε φρούτα για να διατηρούμε την αργή μας σήψη
καθαροί στρέιτ γιάπις διασχίζουν λεωφόρους
περήφανα στήνουν το μέλλον με δικούς τους όρους
σαν έξυπνοι βλάκες φέρνουν τη ντροπή της εκπαίδευσης
κι από μια περιστρεφόμενη θέση καμαρώνουν γι’ αυτή τη δικαίωση
το 2000 η μόδα θα τους θέλει ντυμένους με δερμάτινα
πιο γυμνασμένους να κυβερνούν κατώτερα όντα άτιμα
κι απ’ το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ’ ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες

Στην πίστα του αεροδρομίου έχει νυχτώσει
ένα εκατομμύριο αστέρια φωτίζουν ό,τι μ’ έχει πληγώσει
ένας φίλος μου απόψε εγκαταλείπει αυτή τη χώρα
κατά βάθος λυπάται μα δε βλέπει και την ώρα που η ζωή του θ’ αλλάξει
όταν τ’ αεροπλάνα πετάνε, η γη απλώνεται και οι άνθρωποι ξεχνάνε
είναι τρομέρο το θέαμα, η αίσθηση αυτή ότι πετάς
δεν έχω άλλη εκλογή, ένα κίτρινο ταξί περιμένει
φυσάει, θα χειμωνιάσει, δύο ώρες και ξημερώνει
συννεφιασμένη Κυριακή πρώτη μέρα του χειμώνα
σκέφτομαι τους πιο σημαντικούς ανθρώπους αυτού του αιώνα
απ’ το δεξί καθρεφτάκι ο κόσμος μένει πίσω
ποτέ δεν είχα τίποτα κι απόψε θέλω να σε φιλήσω
να μείνεις στα μάτια μου σαν άδειο τοπίο
να κάνουμε έρωτα στο αστεροσκοπείο
κουλουριασμένοι σα μπάλα να εκτοξευθούμε
μέχρι που ειρηνικά στο διάστημα να κοιμηθούμε
κι απ’ το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ’ ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ…

Advertisements

2 Σχόλια

  1. ΤΙ ΜΟΥ ΦΕΡΝΕΙΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΩΡΑ!!!!
    ΝΑ’ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΡΕ ΡΑΔΙΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ!
    ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ!

  2. Thanks, ελπίζω μόνο καλά πράγματα να σου θύμησα!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • My Banner


  • H ΡΑΔΙΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ (και έχουν banner):






    AKOYEI:

    Studio_Fm1


    Ράδιο Ένταση 100.6 FM

    GrRock.NeT

    ΒΛΕΠΕΙ:

    ΕΞΑΝΤΑΣ
    infowar

    ΣΤΗΡΙΖΕΙ:

    Εδώ 

Πολυτεχνείο

    ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ:

    Διαμοιρασμός οπτικοακουστικού και εντυπου υλικού

    41fak-tracker