Γιορτινό μήνυμα

Κάποια ερωτήματα που μου δημιούργήθηκαν λόγω των γιορτών:

Ο Αγιος Βασίλης παίρνει ταμείο ανεργίας τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου εκτός των γιορτών οπου δεν δουλεύει?

Ο Αγιος Βασίλης είναι το πρότυπο του καλού εργαζομένου που δουλέυει μέχρι τα 100 του χρόνια και δεν διαμαρτύρεται ποτέ για τις συνθήκες εργασίας του, αλλά αντιθέτως είναι πάντα είναι χαμογελαστός και ευδιάθετος?

Αν θεωρήσουμε τον Αγιο Βασίλη ως εργοδότη:

Τότε κλέβει υπεραξία από τα ξωτικά και από τα ελάφια που δουλεύουν γι αυτόν?

Υπάρχει αντίστοιχο συνδικάτο που να προασπίζει τα δικαιώματα τους και που θα διασφαλίζει ότι δεν θα δουλέυουν τις Κυριακές?

Αν όχι, τότε τι γίνεται? Φαντάζομαι αυτό:

και ένα σχετικό link στα Ελληνικά!

Άντε και του χρόνου, Καλή χρονιά με μπάχαλα πολλά!

Advertisements

Θλίψη-Παλαιστήνη

Εσύ ήπιες Starbucks σήμερα μαλάκα?

[φωτό: Παλαιστήνιες μάνες που κλαίνε για τον χαμό των παιδιών τους, στην λωρίδα της Γάζας]

Y.Γ. Με συγχωρείς που σε βρίζω αναγνώστη μου, αλλά είναι για να δώσει έμφαση!

Αλητες αναρχικοι/αριστεριστεριστες

Που θα πάει πια αυτή η κατάσταση με τους αλήτες τους αναρχικούς και τους αριστεριστές που σπάνε την περιουσία του κοσμάκη???

Γιατί δεν τους συνλαμβάνουν να τελειώνουμε με δαύτους?

Απάντηση:



Ενας χρόνος Ράδιο κατάληψη!

Λοιπόν σήμερα το παρόν blog κλείνει  ένα χρόνο λειτουργίας και συνεπώς εγώ 1 χρόνο ως blogger!

Έτσι μετά από 58 ποστς πρέπει να ευχαριστήσω  όλους όσους έκαναν τον κόπο να διαβάσουν τα αρθρα μου και για τις 8.200 και κάτι επισκέψεις τους…

Το μόνο που μπορώ να κάνω εγώ από μέρους μου, είναι να δεσμευτώ ότι θα συνεχίσω να γράφω εδώ τις σκέψεις μου και τα όλα τα άλλα που θεωρώ ενδιαφέροντα μέχρι να βαρεθώ το blogging!

Y.Γ. Το καλύτερο δώρο για τα γενέθλια του blog, μας το προσέφερε η ελληνική αστυνομία, (δηλαδή σε μένα και στους υπόλοιπους πολίτες του Ηρακλείου) στη σημερινή διαδήλωση και ένα κομμάτι του βρίσκεται στην παραπάνω φωτογραφία.

Για κάποιο λόγο, αισθάνομαι υπερβολικά  τυχερός που δεν μας έκανα το ίδιο δώρο με τους συναδέλφους τους στην Αθήνα, για το οποίο ένα δείγμα μπορείτε να δείτε εδώ σε μια ηχογράφηση που «έκλεψα» από τον ΠΡΕΖΑ ΤV


Χρόνια μας πολλά λοιπόν!

Δεν θα γίνεις ποτέ 17…

μγδ

Το άρθρο που ήθελα να ανεβάσω σήμερα δεν είχε καμία σχέση με αυτό….

Σήμερα είχα σκοπό να υμνήσω έναν μεγάλο μουσικό, όπως τον Παυλο Σιδηρόπουλο με αφορμή τη συμπλήρωση των 18 χρόνων από το θάνατο του,  παρόλα αυτά η συγκυρία θα με αναγκάσει να το αγνοήσω και να  αναφερθώ σε ένα θάνατο πάλι, αλλά πολύ πιο πρόσφατο αυτή τη φορά.

Ασφαλώς θα έχετε ακούσει για την  δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από τα «όργανα της τάξης» του ελληνικού κράτους, δεν θέλω να προσθέσω κάτι σε όλα αυτά που έχουν ακουστεί και θα ακουστούν τις επόμενες μέερες, μόνο τη δυσαρέσκειά μου προς όλους αυτούς που υποτίθεται ότι προστατεύουν τη ζωή μας, αλλά τελικά καταλήγουν να είναι οι ίδιοι δολοφόνοι και επικίνδυνα  κομπλεξικοί.

Δεν χρησιμοποιώ συχνά τη λέξη μπάτσος, πόσο μάλλον το γνωστό σύνθημα, σήμερα όμως νιώθω την ανάγκη να το κάνω…

Μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι

και ένα βίντεο: