Αγανακτισμένοι Ισπανοί – Αποφασισμένοι Ελληνες

οι αγανακτησμενοι της Ισπανιας

Εισαγωγή (παρακάμψτε την):
Είδες πως τα φέρνει καμιά φορά η ζωή; Εκεί που λέω ότι βαρέθηκα τα blogs και αρκετά ασχολήθηκα με το υποφαινόμενο, (έχοντας μάλιστα γράψει και το αποχαιρετιστήριο μου άρθρο) έσκασαν μύτη σε όλη την Ελλάδα κάποιοι άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται «αγανακτισμένοι» και με κάνουν να αλλάξω γνώμη.

Για να ξεκαθαρίζουμε με ποιούς είμαστε:
Εγώ είμαι ένας από αυτούς που ονειρεύονται επαναστάσεις με κόκκινα λάβαρα και άλλα τέτοια γραφικά, που θα ανατρέψουν όχι μόνο το μνημόνιο και την κυβέρνηση αλλά την υπάρχουσα κατάσταση, την εκμετάλλευση κοκ… Από αυτή τη σκοπιά, αν και δεν με θεωρώ  πια  αγανακτισμένο, πιστεύω ότι το κίνημα των αγανακτισμένων μπορεί να νικήσει και να σαρώσει τα πάντα αν εξελιχθεί και πάρει «επικίνδυνα» χαρακτηριστικά για το σύστημα που πολεμάει.

Όσα λοιπόν γράφω εδώ είναι γι αυτό το σκοπό. Για να τους ανατρέψουμε!

Στο ψητό τώρα:
Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή, τις προηγούμενες μέρες, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, συντονιζόμενοι μέσω των κοινωνικών δικτύων που υπάρχουν διάσπαρτα στο ίντερνετ, αναστάτωσαν τις κοιμισμένες για καιρό πλατείες όλης της Ευρώπης.
Αυτό το κίνημα των αυθόρμητων έχω την τύχη να το ζω στην χώρα της Ευρώπης που πρωτοεμφανίστηκε με αυτή τη μορφή, στην Ισπανία  δηλαδή, όπου ζω τελευταία.

Η πολιτική κατάσταση εδώ.
Σε σχέση με την Ελλάδα, τα πράγματα εδώ είναι τόσο ίδια στο πολιτικό σκηνικό ακόμα και χωρίς ΔΝΤ . Η αντίστοιχη σοσιαλ(η)στική κυβέρνηση εδώ, παίρνει αντίστοιχα μέτρα λιτότητας «πιεζόμενη από τις κακές αγορές», ενώ πριν τα πράγματα δεν ήταν και πολύ καλυτέρα, με τον δικομματισμό  να εναλλάσσεται στην εξουσία, στέλνοντας το 25% των νέων στην ανεργία, μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού στη φτώχεια κοκ… Ένα ακόμη κοινό είναι  η στάση των τοπικών συνδικαλιστικών ενώσεων  που προσπαθούν να ενσωματώσουν τους αγώνες συναινώντας  ταυτόχρονα στις περικοπές (λινκ).

Η αγανακτισμένοι Ισπανοί.
Μια ωραία μέρα (15Μ) λοιπόν οι Ισπανοί αγανάκτησαν και αποφάσισαν να διεκδικήσουν ότι τους ανήκει, απαιτώντας πραγματική δημοκρατία, αφού από την άλλη δημοκρατία είχαν χορτάσει ψέματα, αβεβαιότητα, εξαθλίωση… Μέχρι σήμερα σε όλες τις μεγάλες πόλεις υπάρχουν κατασκηνώσεις διαδηλωτών σε πλατείες, ανοιχτές συνελεύσεις όπου ο καθένας μπορεί να συνδιαμορφώσει και άλλα ωραία πράγματα που κανείς εδώ δεν είχε δει ή φανταστεί πριν, αφού οι λαϊκές αντιστάσεις μέχρι πρόσφατα ήταν μηδαμινές.
Παρόλα τα μέτρα λιτότητας και την εξαθλίωση που επιβάλουν σταθερά τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις, πριν από το κίνημα των αγανακτισμένων που ξέσπασε στις 15 Μάη  δεν υπήρχε κάποια ουσιαστική αντίδραση. Κάπου διάβαζα ότι μπορεί να είναι και απόρροια της πολυετούς δικτατορίας του Φράνκο όπου έχει δημιουργήσει την εντύπωση ότι η αντίδραση δεν μπορεί να νικήσει. Για την Ισπανία λοιπόν το κίνημα των όχι και τόσο πολιτικοποιημένων αγανακτισμένων ήταν κάτι το πρωτοφανές.

Οι αγανακτισμένοι στη Ελλάδα.
Αν ισχύει η θεωρεία του ντόμινο που επιβεβαιώθηκε και στις «Αραβικές Επαναστάσεις», τότε τη σειρά μας να ξυπνήσουμε πήραμε και εμείς οι Έλληνες. Οι χιλιάδες που βρέθηκαν στην πλατεία Συντάγματος και τις άλλες μεγάλες πόλεις μάλλον ήρθαν να επιβεβαιώσουν αυτόν τον κανόνα.

Η διαφορά με την Ελλάδα.
Δεν  θα πρέπει όμως, να ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ισπανία, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που άνθρωποι κατεβαίνουν ΜΑΖΙΚΑ στο δρόμο για να διεκδικήσουν τη ζωή τους.  Μπορεί να μην έχουν καλεστεί μέσω facebook, αλλά  έχουν γίνει αρκετές πανεργατικές απεργίες όπου μάλιστα συμμετείχαν χιλιάδες άτομα, εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι που βλέπουν ότι δεν έχουν μέλλον κλπ, και προφανώς λίγη σχέση έχουν με τον ξεπουλημένο πασοκο-συνδικαλισμό που προσπαθούν αρκετοί να εμφανίσουν, βάζοντας την ταμπέλα του «κομματικού» για να αποκρύψουν τους λαϊκούς αγώνες.

Ποιός έχει συμφέρον από το να χωριστούμε σε κομματικούς και μη;
Αν ψάξει κανείς στις εφημερίδες, εύκολα  θα βρει και τέτοια εμετικά άρθρα που έρχονται να εμφανίσουν την ωμή πραγματικότητα, ότι  δηλαδή η εξουσία και οι γλείφτες της (όπως ο Πρετεντέρης) τρέμουν μπροστά στην ένωση όλου του αγωνιζόμενου κόσμου και ανέκαθεν προσπαθούν να μας χωρίζουν σε αντίπαλες ομάδες που θα συγκρούονται μεταξύ τους και δεν θα βλέπουν το κοινό τους συμφέρον. Έτσι και ο συγγραφέας του παραπάνω άρθρου επιχειρεί να ταυτίσει τους εργαζόμενους που μάχονται για να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΔΕΗ, με τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες που αμείβονται με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να εκτονώνουν την οργή του κόσμου.

Φτάνει η αγανάκτηση;
Αν ρωτάτε τη γνώμη μου, όχι! Αν το κίνημα των αγανακτισμένων δεν μετατραπεί σε κίνημα αποφασισμένων και δεν υιοθετήσει πραγματικά επικίνδυνα αιτήματα, τότε είναι αδύνατον να νικήσουμε! Θα είναι αδύνατον αν από τις κεντρικές πλατείες των μεγάλων πόλεων το κίνημα δεν μεταφερθεί σε κάθε γειτονειά, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πανεπιστήμιο και σε κάθε μυαλό. (η συντρόφισσα τα λέει πιό καλά ).

Αλλιώς ίσως γίνει αυτό που έχουμε δει και με άλλα αυθόρμητα κινήματα (πχ Δεκέμβρης ’08), δηλαδή όλο αυτό θα κάνει τον κύκλο του, ο κόσμος θα εκτονωθεί με την δικαιολογία ότι προσπάθησε  και θα γυρίσει στον καναπέ του να δει στο mega πως η κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα βγάλει τις τράπεζες από την κρίση τους…

Για κάποιους οι συγκεντρώσεις αυτές, ήταν η πρώτη «πράξη αντίστασης» που επιχείρησαν ποτέ στη ζωή τους, ενώ για κάποιους άλλους η αντίστασης αυτή, ήταν απλά ένα μέρος από τον τρόπο ζωής τους.
Η μεγαλύτερη μαγκιά είναι ο συνδυασμός αυτών των δύο.

Η αγανάκτηση να γίνει κίνημα ανατροπής!

Στη χούντα τουλαχιστον ήξεραν σε τι καθεστως ζούσαν

«Σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία… Αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα μέσα από το διάλογο, όχι μέσα από τη βία» – Γιωργάκης

αν δεν έφτασαν αυτά δείτε κι άλλα

Infowar

Η τελευταία εκπομπή του Άρη Χατζηστεφάνου που νομίζω ότι πρέπει να την ακούσετε όλοι και ολόκληρη…

Περιληππτικά:

Στην εκποπή αυτή ασχολείται με  το κόμμα των πειρατών στη Γερμανία το οποίο συνδέει με πολύ ωραίο τρόπο με την ένοια της ιδιοκτησίας και της παραγωγής αγαθών μέσα στον καπιταλισμό.

Μάλιστα στο 17ο λεπτό βρίσκεται το κορυφαίο (κατά την αποψη μου πάντα) σημείο, το οποίο βέβαια προτείνω να ακούσετε μαζί με ολο το προηγούμενο για να το καταλάβετε.

Στο δέυτερο μέρος ασχολείται με την οικονομική κρίση και τα golden boys  που άρχισαν και πάλι να τζογάρουν, αυτή τη φορά όμως επιδοτούμενα απο το κράτος.

Τέλος κυριολεκτικά η πιο ανατρεπτική ματιά  στο «φαινόμενο» Michael Jackson από τη σκοπιά της αγοράς, δηλαδή αντιμετωπίζοντας τον ως προιόν.

Κλικ εδώ για να την ακούσετε

Καταστολή και δακρυγόνα πάλι στο Ηράκλειο (UPDATED)

Για ακόμη μια φορά βλέπουμε την αστυνομία να επιτείθεται απρόκλητα, αυτή την φορά σε πορεία αναρχικών για τους συλληφθέντες του Δεκέμβρη, που σε αντίθεση με όσα ακούγονται και γράφονται από τα αστικά ΜΜΕ, ήταν ειρηνική μέχρι που «οι φύλακες της τάξης» βρήκαν αφορμή και επιτέθηκαν στην πορεία που με τόση υπομονή ακολουθούσαν. Στην διάρκεια της επίθεσης αυτής «αιχμαλώτησαν» 3 άτομα όπου ακογόταν ότι τους φόρτωσαν διάφορα εφόδια όπως κρανη παλούκια κλπ..

Πολύ σημασία έχει η αναισθησία των μπάτσων που πέταξαν και πάλι τα χημικά τους όπου να είναι, ανάμεσα σε κόσμο με αποτέλεσμα οι άνθρωποι (οικογένεις κλπ) που βρίσκονταν στην πλατεία να τρέχουν πανικόβλητοι να σωθούν. Στη συνέχεια ακολούθησε το κλείσιμο του κύριου όγκου της πορείας μέσα στο κτίριο που στεγάζει το Δημαρχείο και η κατάληψη αυτού με αίτημα την απελευθέρωση των συλληφθέντων οι οποίοι μέχρι τώρα πρέπει να είναι 2.
Η προκλητική σταση της αστυνομίας συνεχίστηκε αφού περικύκλωσε το Δημαρχείο και αν δεν υπήρχε συγκεντρωμένος κόσμος τριγύρω να τους κράζει πάω στοίχημα ότι θα τους έβγαζαν με το ζόρι…

Το «σείριαλ» συνεχίστηκε με το μεγαλοσυνδικαλιστή- πρώην υπουργό του Πασοκ- και νυν δήμαρχο Ηρακλείου Γ. Κουράκη που έκανε την εμφάνιση του μαζί με τον προκλητικό εισαγγελέα Μαρκάκη και μετά από εναν ανούσιο διάλογο διώχτηκαν, μάλιστα πάνω στην ένταση ο εισαγγελέας έφαγε και κάποιες κλοτσιές φεύγοντας.

Το γεγονώς της βίαιης εκδίωξης του εισαγγελέα μαζί με την αστυνομοκρατία που επικρατεί στο Ηράκλειο αυτές τις μέρες λόγω του αγώνα της εθνικής με τους (φονιάδες) Ισραηλινούς με κάνει να πιστεύω ότι αυτή η κατάληψη δεν θα καταφέρει να μείνει μέχρι αυριο. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα κατασταλθεί την ώρα που όλος ο κόσμος θα κοιμάται…

Εδώ η ανακοίνωση της κατάληψης.

Υ.Γ. 1Προφανώς ειδήσεις όπως αυτή του in.gr και αυτή του ελευθερου ρύπου δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα…

Y.Γ.2 Δείτε τι λέει (και τι είδε) ο Xamogelos

Update της επόμενης μέρας:

Τέλος καλό, (σχεδόν) όλα καλά, από ότι φαίνεται ο μεγαλοσυνδικάλας Κουράκης έκανε πάλι το θάυμα του, πιεσμένος από την καταστροφή της «καλής εικόνας» που πρέπει να παρουσιάζει ο δήμος λόγω του ποδοσφαιρικού αγώνα και έπεισε τον εισαγγελέα να αφήσει τους συλληφθένες…

Άντε εθνικάρααααααααααα