Διορθωση αφίσας

 

 

Πρωτοετείς στο ΤΕΙ Ηρακλείου…

Αντί καλωσορίσματος…

Παραμύθι προς προβληματισμό

Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (Κυβέρνηση) με αρχηγό τον Καίσαρα (Πρωθυπουργό) και τους  στρατηγούς ( υπουργούς) με βοηθούς της τους Λεγεωνάριους  (παρατάξεις Πασπ Δαπ) έχει κατακτήσει όλη τη Γαλατία (παιδεία) με σκοπό να την υποτάξει στα συμφέροντα της.  Όλη τη Γαλατία; Όχι! Ένα  χωριό ανυπότακτων Γαλατών (Φοιτητικό κίνημα) αντιστέκεται ακόμη στους εισβολείς

Δυστυχώς όμως δεν ζούμε σε ένα παραμύθι αλλά στην πραγματικότητα, όπου δεν υπάρχει κάποιος μαγικός ζωμός που να δίνει υπερφυσικές δυνάμεις. Ο μόνος τρόπος να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας είναι οι μαζικοί ανυποχώρητοι αγώνες και σε αυτόν το δρόμο της συλλογικής δράσης καλείσαι και εσύ να διεκδικήσεις τα δικαιώματα και τα συμφέροντά σου, τα οποία είναι κοινά με αυτά των περισσοτέρων φοιτητών. Γιατί θεωρούμε ότι  τα ωραιότερα πράγματα φτιάχνονται από τους ανθρώπους που συνειδητοποιούν το κοινό τους συμφέρον, μακριά από τη βολή και τον ατομισμό. Γιατί η πλειοψηφία των φοιτητών, εμείς δηλαδή, έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα ίδια προβλήματα αλλά και προκλήσεις.

Για να διαβάζεις αυτό το κείμενο σημαίνει πως είσαι ένας από τους «προνομιούχους» που μπήκαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ξεπερνώντας την βάση του 10, πράγμα που δεν κατάφεραν να κάνουν οι μισοί περίπου από τους συμμαθητές σου, παρόλο που έμειναν κενές παρά πολλές από τις θέσεις εισακτέων σε ΤΕΙ και πανεπιστήμια.

Είσαι «προνομιούχος» λοιπόν και μπήκες στο ΤΕΙ (ακόμα και αν δεν ήταν η πρώτη σου επιλογή), το ερώτημα είναι με τι πτυχίο θα βγεις από αυτό….

Από τις πρώτες σου ώρες στο ίδρυμα σίγουρα θα συνάντησες κάποια “καλόβουλα όντα” (ΠΑΣΠ,ΔΑΠ), που προσφέρθηκαν να σε βοηθήσουν στην  εγγραφή σου.  Θα πρέπει να ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα σου ζητήσουν ανταλλάγματα όπως επίσης ότι φέρουν μεγάλη ευθύνη μαζί με τους πολιτικούς φορείς τους (ΠΑΣΟΚ , ΝΔ) για την κατάσταση που βρίσκεται η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επίσης στην πορεία των σπουδών σου θα συναντήσεις την αυθαιρεσία κάποιων καθηγητών αλλά και τη διαπλοκή κάποιων εξ αυτών με τις καθεστωτικές παρατάξεις.

Κάτι που κανείς δεν θα σε ενημερώσει είναι τα ακαδημαϊκά δικαιώματά που έχεις και διαφέρουν εντελώς από αυτά που ήξερες από τη μέχρι τώρα σταδιοδρομία σου στο σχολείο. Π.Χ:

  1. Τα μαθήματα είναι ακαδημαϊκές διαλέξεις που μπορεί ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ να παρακολουθήσει.

  2. Οι παρακολουθήσεις των μαθημάτων ΔΕΝ είναι υποχρεωτικές, γι’ αυτό και παρουσίες – απουσίες απαγορεύεται να λαμβάνονται.

  3. Ο καθηγητής – αυθεντία και οι αγορεύσεις του ανήκουν πια στο παρελθόν. ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να τον αμφισβητήσουμε, δε δεχόμαστε άκριτα ότι μας πλασάρουν.

  4. ΚΑΝΕΙΣ δε μπορεί να σου επιβάλλει να αλλάξεις θέση ή να σε αποβάλλει από την αίθουσα

  5. Κανείς δε μπορεί να σε αναγκάσει να δώσεις το όνομά σου, αν δε θες.

  6. Στα εργαστήρια όπου λαμβάνονται παρουσίες, ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει το δικαίωμα να σε διώξει και να πάρεις απουσία.

  7. ΚΑΝΕΙΣ και με κανένα τρόπο δεν έχει δικαίωμα να σε προσβάλλει, ανεξαρτήτως της θέσης του στην “ιεραρχία”.

  8. Όταν ο σπουδαστικός σύλλογος έχει γενική συνέλευση (ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων των σπουδαστών), τα μαθήματα σταματούν και κανείς δεν παίρνει απουσίες σε καμία περίπτωση.

Όσο ήσουν μαθητής Λυκείου, ίσως είχες ακούσει για το φοιτητικό κίνημα που είχε ξεσπάσει και αντιμαχόταν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μέσα από συλλογικούς αγώνες με γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις κατάφερε να μπλοκάρει κομμάτια της αντι-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης όπως την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων (αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος) και να καθυστερήσει την υλοποίηση άλλων (νόμος πλαίσιο, αναγνώριση ΚΕΣ) με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του 2006-2007.

Αυτές οι κινητοποιήσεις έδωσαν σε όλη τη νεολαία αγωνιστικές παραστάσεις και απέδειξαν σε όλη τη κοινωνία ότι τα κινήματα μπορούν να κερδίσουν.

Αυτή η νεολαία που βλέπει χρόνο με το χρόνο την καθημερινότητα της να χειροτερεύει και το μέλλον της αβέβαιο, βγήκε στο προσκήνιο με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου πέρυσι το Δεκέμβρη.

Το ξέσπασμα του Δεκέμβρη που όλοι ζήσαμε μέσα από τις καθημερινές πορείες, συνελεύσεις και καταλήψεις, βρήκε αντιμέτωπο όλο το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ και παρόλο που δεν πέτυχε κάποια υλική νίκη κατάφερε να δημιουργήσει ρωγμές στην εικόνα της νηνεμίας που με τόσο κόπο καλλιεργούσαν οι  “θιασώτες της εξουσίας” και να δημιουργήσει μια εικόνα που έρχεται από το μέλλον.

Όμως ξεχάσαμε να συστηθούμε.. Είμαστε η  Ανεξάρτητη  Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση ή απλώς ΑΡΑΚ και συμμετέχουμε στην ΕΑΑΚ

Η Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση είναι ένα πολιτικό-συνδικαλιστικό σχήμα που λειτουργεί μέσα από ανοιχτές, αμεσοδημοκρατικές και ομοφωνιακές διαδικασίες, μακριά από λογικές ιεραρχίας.

–          Δημιουργήθηκε στη διάρκεια του αντιπολεμικού κινήματος το 2003 από φοιτητές του ΤΕΙ που άρχισαν να αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα για την ύπαρξη μιας άλλης αριστεράς μέσα στο ίδρυμα. Μιας αριστεράς που θα υπερασπίζεται χωρίς όρους τα συμφέροντα και τις ανάγκες της πλειοψηφίας των φοιτητών έχοντας πλήρη συνείδηση ότι αν οι φοιτητές δεν αγωνιστούν οι ίδιοι γι αυτά, τίποτα δεν θα αλλάξει προς το καλύτερο.

–          Το 2005 η Α.Ρ.Α.Κ. εντάχθηκε στην ΕΑΑΚ, συνειδητοποιώντας ότι για να αποφέρουν αποτέλεσμα οι αγώνες για καλύτερη εκπαίδευση (και όχι μόνο), πρέπει να υπάρχει πανελλαδικός συντονισμός γύρω από ένα πολιτικό σχέδιο ρήξης και ανατροπής με την πολιτική του κεφαλαίου.

ΕΑΑΚ δηλαδή:

Ενιαία: γιατί ενιαία είναι η επίθεση που δεχόμαστε από την Ε.Ε. και τους κύριους εκφραστές της πολιτικής της (Ν.Δ./ΠΑ.ΣΟ.Κ) και έτσι ενιαία είναι η απάντηση μας στη βάση των συμφερόντων και των αναγκών μας.
Ανεξάρτητη: από κράτος, κομματικούς μηχανισμούς και καθηγητικά συμφέροντα. Δεν είμαστε παράταξη κανενός, δηλαδή δεν παίρνουμε γραμμή από κανένα κόμμα και δεν χρηματοδοτούμαστε από πουθενά.
Αριστερή: γιατί βλέπουμε την αναγκαιότητα μιας άλλης κοινωνίας συνολικά, που ξεπερνά τα όρια του καπιταλισμού και στηρίζεται στην ισότητα και στην ελευθερία και όχι στην βαρβαρότητα και στο κέρδος.
Ριζοσπαστική γιατί μπροστά στην αντίληψη ¨αλλιώς δεν γίνεται¨ και την αντίληψη ¨να διαχειριστούμε αυτά τα λίγα που μας παρέχουν¨, δεν συμβιβαζόμαστε, ούτε υποχωρούμε αλλά διεκδικούμε με συλλογικούς, ανυποχώρητους αγώνες αυτά που μας ανήκουν.
Κίνηση: γιατί απέναντι στην ακινησία της εποχής απαντάμε με μαζικά και νικηφόρα κινήματα.

Όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις.

Tα παιδιά της ΚΝΕ

«Όταν είναι να γίνει επανασταση δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι»

-ΚΚΕ

Κάποιοι φαίνεται ότι έχουν συσπειρωθεί τόσο πολύ γύρω από το κόμμα τους, που «μπερδέψαν» ποιός είναι ο εχθρός και με ποιόν έχουν κοινά (ταξικα) συμφέροντα… Ο λόγος για τους κνίτες  στην Πάτρα που επιστράτευσαν τον «στρατό τους»  για να τραμπουκίζουν, να δείρουν  και τελικά να στείλουν στο νοσοκομείο μερικούς ΕΑΑΚίτες  (έναν εκ των οποίων  σοβαρά τραυματισμένο).

Δείτε εδώ την ανακοίνωση της ΕΑΑΚ

Με μια γρήγορη αναζήτηση στο google μπορέιτε να δείτε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που τα μέλη της ΚΝΕ «ξέφυγαν» στη συγκεκριμένη πόλη.

α) 17 Νοέμβρη 2005

β) πιο πρόσφατα εναντίων ΚΟΕτζίδων
για να μην θυμηθούμε και πιό παλιά…

Πως να γίνετε δημοφιλής χωρίς κόπο!

"I wanna be somebody" / "Πως να γίνετε δημοφιλής χωρίς κόπο"

Είσαι φοιτητής;

Σε αγνούν όλοι;

Δεν έχεις παρέες ή γκόμενο/α;

Θέλεις να γίνεις δημοφιλής;

Δεν είναι καθόλου δύσκολο απλά γράψου στη ΔΑΠ (ή στην ΠΑΣΠ, το ίδιο είναι)

Ξυπνάτε πρόβατάκια! Σας κοροϊδεύουν!

ΚΕΙΜΕΝΟ AΡΑΚ-ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2009 (ΤΕΙ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΨΗΦΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ

ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Oι φοιτητικές- σπουδαστικές εκλογές πλησιάζουν…

Με αφορμή αυτό το γεγονός θέλουμε να εκφράσουμε τη διαφορετική μας άποψη όσον αφορά την προεκλογική και την εκλογική διαδικασία γενικά, αλλά και με βάση τη συγκυρία και το κοινωνικό κλίμα στο οποίο διεξάγονται αυτές οι εκλογές.

Την περίοδο που διανύουμε, βλέπουμε σε παγκόσμιο επίπεδο μια γενικότερη κοινωνική δυσαρέσκεια να εκφράζεται στα πρόσωπα της πλειοψηφίας του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας, οι οποίοι πλήττονται από την οικονομική κρίση και καλούνται να πληρώσουν τα «σπασμένα» ενός συστήματος που ευνοεί μόνο «τους λίγους». Από την άλλη όμως, μέσα στο κλίμα της επίθεσης αυτής, την ελπίδα δείχνουν οι κοινωνικοί αγώνες και τα κινήματα αμφισβήτησης που ξεσπούν όλο και συχνότερα. Αποκορύφωμα όλων αυτών είναι ο εκρηκτικός Δεκέμβρης, όπου εκφράστηκε η λαϊκή οργή και η αγανάκτηση της νεολαίας που σήκωσε το κεφάλι και τόλμησε να αντισταθεί στην κρατική καταστολή, στην ανισότητα, την φτώχεια και την εκμετάλλευση που η πολιτική του κεφαλαίου της έχει κληροδοτήσει εδώ και καιρό.

Στο μέτωπο της εκπαίδευσης βλέπουμε ένα σύνολο ψηφισμένων νόμων και μια κυβέρνηση που μπροστά στην δυσκολία που της έχει δημιουργήσει το φοιτητικό κίνημα να τους εφαρμόσει στο σύνολό τους, επιστρατεύει πλήθος τεχνασμάτων για να το καταφέρει. Ένα από αυτά είναι και ο «διάλογος για την παιδεία» και συνοψίζει την προσπάθεια της κυβέρνησης να φανεί διαλλακτική μπροστά στο αδιέξοδο που την έχουν οδηγήσει οι μαζικοί αγώνες των φοιτητών που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια ενάντια στην αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Η οποία μεταρρύθμιση όμως δεν είναι κάτι καινούριο, απλά μια συνέχεια της επίθεσης του κεφαλαίου που γίνεται εδώ και δεκαετίες και εκφράζεται από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στόχο έχει την πλήρη απαξίωση των πτυχίων μας, αλλά και τη δημιουργία εργασιακών σχέσεων «λάστιχο» , με  απόφοιτους  κομμένους και ραμμένους στις ανάγκες της αγοράς.

Αλλά και μέσα στο ΤΕΙ η κατάσταση δεν είναι και πολύ διαφορετική. Βλέπουμε την προσπάθεια πειθάρχησης και εντατικοποίησης που με την συναίνεση της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ εκφράζεται μέσω των αλυσίδων και του ορίου δήλωσης μαθημάτων και τις λίστες αναμονής αλλά και την καθηγητική αυθαιρεσία  να έχει φτάσει στο απροχώρητο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά η διοίκηση με την συναίνεση και πολλές φορές την βοήθεια των πρασινομπλέ τρέντυ λαμογιών και χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν, εφαρμόζει πτυχές του νόμου πλαίσιο που μαζικά καταδικάσαμε τον προηγούμενο καιρό. Βλέπουμε πως η ΠΑΣΠ κα η ΔΑΠ εξυπηρετώντας τους σκοπούς τους έχουν μετατρέψει για ακόμα μια χρονιά την προεκλογική περίοδο σε ένα φτηνιάρικο πανηγύρι με τραγουδιστές, με πάρτι και σφηνάκια, με υποσχέσεις και ρουσφέτια.

Στα σχέδια τους, να τους γυρίσουμε την πλάτη…

ΓΙΑΤΙ  ΝΑ  ΜΗΝ  ΨΗΦΙΣΕΙΣ …

ΔΑΠ (παράταξη της ΝΔ)

Όσο και αν πιστεύεις ότι θα ψηφίσεις τον φίλο σου ή το γκομενάκι που σου «γυάλισε» και κατεβαίνει με την ΔΑΠ, αυτό δεν είναι παρά το δόλωμα. Στηρίζοντας αυτή την παράταξη σημαίνει ότι στηρίζεις και την κυβέρνηση και την πολιτική που δολοφονεί και φυλακίζει 15χρονους και καταστέλλει τα στοιχειώδη δημοκρατικά μας δικαιώματα.  Επιτίθεται στα επαγγελματικά μας δικαιώματα και μας θέλει ανασφάλιστους και με ελαστικές σχέσεις εργασίας, προωθεί την ανεργία και την λιτότητα και τελικά μας φορτώνει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, την ίδια ώρα που χαρίζει πολλά δις ευρώ στις τράπεζες και τα Βατοπέδια. Ψήφος στη ΔΑΠ σημαίνει  ότι στηρίζεις την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Ψηφίζεις τη διαγραφή φοιτητών στα ν+ν έτη. Ψηφίζεις την κατάργηση του ασύλου, την κατάργηση των λιγοστών συγγραμμάτων,  την εντατικοποίηση και τα πειθαρχικά συμβούλια. Σημαίνει ότι συμφωνείς με τη μείωση των συντάξεων και ότι συναινείς η γενιά μας να πάρει (αν θα πάρει) σύνταξη στα 70+. Τελικά ψήφος στην ΔΑΠ είναι ΕΝΕΡΓΗ στήριξη σε ότι κλέβει το μέλλον στους εργαζόμενους, στη νεολαία, σε όλους εμάς.

ΠΑΣΠ (παράταξη του ΠΑΣΟΚ)

Η ΠΑΣΠ δεν διαφέρει και πολύ από τη ΔΑΠ, αλλά είναι καλυμμένη από το ένα αριστερό προσωπείο που κάνει πιο δύσκολο να ξεχωρίσεις το ρόλο της, παρόλο που ακολουθεί τις ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές κατευθύνσεις αυτές του ΠΑΣΟΚ δηλαδή, που δεν έχουν διαφορά από της ΝΔ καθότι και οι δυο ακολουθούν τις επιταγές της ΕΕ.  Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα αφού θέλει την αναθεώρηση του άρ.16, την αξιολόγηση και γενικά όλη την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση απλά θέλει να την κάνει το ΠΑΣΟΚ αντί για τη ΝΔ (αφού το ΠΑΣΟΚ έχει υπογράψει όλες τις αντίστοιχες συνόδους της ΕΕ για την παιδεία). Ψήφος στην ΠΑΣΠ σημαίνει γενική συνέλευση μια φορά το χρόνο, σημαίνει καταδίκη των κοινωνικών κινημάτων (βλ το Δεκέμβρη που πήραν τα πρακτικά για να μην γίνει συνέλευση). Είναι αυτή που τόσα χρόνια είναι πρώτη δύναμη στο ΤΕΙ και φέρει μεγάλη ευθύνη για το ότι οι αλυσίδες αυξάνονται, τα όρια δήλωσης παραμένουν, τα επαγγελματικά δικαιώματα χάνονται και την ίδια ώρα η ΠΑΣΠ έχει το θράσος να περηφανεύεται για το δωρεάν Wi-Fi. Τελικά ψήφος στην ΠΑΣΠ θα σημαίνει και φέτος μια από τα ίδια.

ΠΚΣ(παράταξη του ΚΚΕ)

Η ΠΚΣ είναι αυτή που τόσα χρόνια μέσα στα ΔΣ απλά συνδιαχειρίστηκε την κρίση του ΤΕΙ. Που τρέχει πίσω από το ΚΚΕ και την ηττημένη γραμμή του, που δεν πιστεύει ότι τα κινήματα μπορούν να νικούν. Στο ξέσπασμα του Δεκέμβρη φάνηκε η υπονομευτική στάση της απέναντι στους αγώνες της νεολαίας καταδικάζοντας τους,, ενώ την ίδια στιγμή έδινε πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στην ΝΔ και στο σύστημα, απέχοντας ουσιαστικά από την κοινωνική έκρηξη της νεολαίας.

Για την ΠΚΣ αγώνας είναι μόνο οι πρακτικές του ΚΚΕ. Διαδήλωση είναι μόνο οι κομματικές παρελάσεις με το ΠΑΜΕ, όλα τα άλλα ή τα καταδικάζει ή λέει ότι δεν υπήρξαν ποτέ. Οι θέσεις της για την εκπαίδευση είναι προβληματικές καθώς είναι υπέρ των αλυσίδων στα προγράμματα σπουδών, υπέρ των εξεταστικών (και συνεπώς ταξικών) φραγμών. Έτσι παρά κάποιες σωστές θέσεις που έχει (ενάντια στην επιχειρηματικοποίηση, ενάντια στην ΕΕ και την ΓΣΕΕ) η στάση, της πολιτικής λάσπης, της συκοφαντίας,, του ψέματος σε ότι κινείται αριστερά της,, καθώς και η συντονισμένη της προσπάθεια να μας ταυτίζει με τον ΣΥΡΙΖΑ έχει καταντήσει τραγική και τελικά είναι επικίνδυνη για τα κινήματα που θέλουμε να βγουν στο προσκήνιο.

ΑΡΕΝ (παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ)

Ψήφος στην ΑΡΕΝ είναι ψήφος στην αντι-νεοφιλελεύθερη αριστερά του lifestyle, της ΕΕ, στις επιστολές Αλαβάνου σε Καραμανλή και Παπανδρέου για την ανασύσταση της ΕΦΕΕ και την  επιδίωξη της εκλογικής ενσωμάτωσης των κινημάτων των προηγούμενων χρόνων και άλλα τόσα παραδείγματα που φανερώνουν την διαχειριστική λογική της  εντός του συστήματος.

Επίσης πρέπει να μην ξεχνάμε πως η αποχή είναι συνενοχή σε αυτά που ΠΑΣΠ ,ΔΑΠ μας ετοιμάζουν. Στις εκλογές η φωνή των σπουδαστών πρέπει να ακουστεί.   Εξάλλου αν το ΑΚΥΡΟ και η ΑΠΟΧΗ άλλαζαν κάτι, θα ήταν παράνομα!

Ψήφο στην  Α.Ρ.Α.Κ.-Ε.Α.Α.Κ σημαίνει ψήφο σε μια αριστερά:

•Ανεξάρτητη από την αστική πολιτική και ιδεολογία, σε μορφές και περιεχόμενο, από εργοδοτικούς και καθηγητικούς μηχανισμούς.

•Αντικαπιταλιστική που θα έρχεται σε ρήξη με την επίσημη πολιτική και το κράτος από τη σκοπιά των συμφερόντων των πληττόμενων κομματιών φοιτητών και εργαζομένων.

•Νικηφόρα, που θα πετυχαίνει υλικές νίκες στους αγώνες και θα αλλάζει συνειδήσεις, στη μάχη για τη συνολική απάντηση στην πιο βάρβαρη επίθεση που δεχόμαστε, διαχωριζόμενη από τη λογική της «επίσημης» αριστεράς (ΚΚΕ-ΠΚΣ, ΣΥΝ-ΑΡΕΝ) που αρκείται σε μια «αριστερή διαμαρτυρία» και τελικά ενσωματώνει στην πράξη κομμάτια της αστικής πολιτικής.

Αυτό το πολιτικό ρεύμα και αυτήν την αριστερά θέλει να εκφράσει η ΕΑΑΚ μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια, στις καθημερινές μάχες των σχολών, στις κεντρικές πολιτικές αναμετρήσεις που βρίσκονται μπροστά μας.

•Στο μέτωπο για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής από τη σκοπιά των συμφερόντων και αναγκών της νεολαίας και των εργαζομένων.

•Στο μέτωπο της μάχης ενάντια στις αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση. Με αγώνα ενάντια σε κάθε αξιολόγηση, ενάντια στα ΚΕΣ και τα ΙΔΒΕ, τη διάλυση των πτυχίων, τους 2 κύκλους σπουδών και την κατάργηση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο, στη βάση του 10 για εισαγωγή στα πανεπιστήμια. Ενάντια σε κάθε πτυχή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Ενάντια στην αντιδραστική αναθεώρηση του Συντάγματος. Ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αλλά και σε όλες τις αντιδημοκρατικές, αντεργατικές αλλαγές.

•Στο μέτωπο κατά της αυταρχικής θωράκισης του κράτους και της ΕΕ μέσω της καταστολής και των τρομονόμων. Για διεύρυνση των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

•Στο μέτωπο ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, τις πολεμικές επιχειρήσεις, τον εθνικισμό.

Ψήφος στην ΑΡΑΚ – ΕΑΑΚ σημαίνει πως τα προβλήματα του ΤΕΙ δεν θα περιμένουμε να τα λύσουν κάποια φωτισμένα κομματόσκυλα αλλά οι ίδιοι οι φοιτητές, μέσα από τους συλλογικούς τους αγώνες.

Ειδικά στο σύλλογο της ΣΤΕΦ φέτος θεωρούμε εφικτό στόχο, η ΑΡΑΚ να καταλάβει μια έδρα στο Διοικητικό Συμβούλιο. Να σπάσουμε την αυτοδυναμία της ΠΑΣΠ. Να μην κάνει καμία παράταξη ότι γουστάρει. Στο όνομα του συλλόγου να μιλάνε μόνο οι γενικές συνελεύσεις. Για να δώσουμε τις μάχες που έρχονται  με καλύτερους όρους.

ΨΗΦΙΖΩ    ΣΤΗΡΙΖΩ

Όλη η εξουσία στις Γενικές Συνελεύσεις

Μια απάντηση

Aυτό το άρθρο έχει ως μοναδικό σκοπό την απάντηση κάποιων σχολίων που ακολούθησαν δικό μου σχόλιο σε αυτό το άρθρο του greek university reform και αφορούν το θέμα της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου.

Εγώ έκανα το εξής σχόλιο:
Eίχα υπόσχεθεί στον εαυτο μου να μην ξαναδιαβάσω το blog σου, αλλά θελοντας και μη το βρισκω μπροστά μου…(ειναι και απο τα δημοφιλέστερα του το wordpress) Τώρα όμως που διάβασα και το αρθρο παπαριά (σορρυ για την εκφραση αλλά δεν μπορώ να βρώ κάποια ποιό κατάλληλη) δεν μπορω να μην σχολιασω.
Καταρχήν να σας πω οτι εγώ είμαι ένας από αυτούς τους φοιτητές που “απειλουσαν” οτι θα κάνουν “μπαχαλα” στην εκδήλωση του Βερέμη στο Ηράκλειο.
Και ρωτάω τώρα εγώ, πιστευε ο Βερέμης (ή οποιοσδήποτε αλλος) ότι θα ήταν καλοδεχούμενος σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο της Ελλάδας; Το μαγαζάκι της κυβερνησης (ΕΣΥΠ)και ο πρέδρος του (Βερεμης) που “μετέφρασε” την συνθήκη της μπολόνια στα Ελληνικά και τον ονόμασε νόμο πλαίσιο, είναι αυτονόητο όχι απλά καλοδεχούμενος να μην είναι αλλά και ελαφρώς αποκρουστικός…
Όλοι εσείς οι βολεμένοι που σας φταίει το άσυλο, έχετε σκεφτεί ποιά είναι τα αιτήματα των αριστερών παρατάξεων που λέτε; Έχετε ακούσει για κάτι που λέγετε δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της παιδείας, έχετε μήπως ξανακούσει για κάτι αλλο που λέει για πανεπιστήμια σύμφωνα με τις ανάγκες των φοιτητών και μελλοντικών εργαζομένων και όχι τα συμφέροντα της αγοράς και των επιχειρηματιών;
Κύριε Γαβράνη, η ίδια αριστερά που γνωρίσατε τότε είναι και τώρα, αλλά έχει αναγκαστεί να αλλάξει πρακτικές πιεζόμενη από τη δικτατορία της αγοράς και τις πρακτικές που χρησιμποποιούν οι αντιπάλοί της.

Το σχόλιό μου αυτό ακολούθησαν διάφορα κυρίως επικριτικά τα οποία πρέπει να απαντήσω, αλλά επειδή μου βγήκε αρκετά μεγάλη η απάντηση, την δημοσιεύω ως ξεχωριστό άρθρο στο blog μου .
Lampis λέει:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΤΑ Saimag
1) Αν είχατε στοιχειώδη σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες θα έπερεπε εσείς οι ίδιοι να οργανώσετε εκδήλωση, με καλεσμένο τον Βερεμή και να του αντιτείνατε τα τόσο πειστικά και σπουδαία επιχειρήματα σας. Έτσι θα πείθατε!!!!
2) Εάν το 98% των φοιτητών συμφωνεί με τις θέσεις σας (ας πούμε) αλλά το 2% διαφωνεί, αυτό το 2% δεν έχει δικαίωμα να κάνει μία εκδήλωση με όποιο καλεσμένο θέλει? ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ? ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ?
3) Έχετε σκεφτεί ότι αντι για τις μπουρδες που αραδιάζετε περι δικατορίας της αγοράς υπάρχει η πιθανότητα αυτή θεωρία να έχει ισχυρά πλεονεκτήματα, έναντι της δικής σας και γι’αυτο επικρατεί? Μήπως η θεωρία σας χρειάζεται αναμόρφωση και προσαρμογή? Μήπως αυτό χρειάζεται μυαλό και μόρφωση, που προφανώς δεν κατέχετε και εντατική δουλειά?
4) Έχετε αντιληφθεί ότι ο φασισμός σας έχει ξεπεράσει αυτόν του Μεταξά και ο φανατισμός σας αυτον των παραθρησκευτικών οργανώσεων?
5) Έχετε αντιληφθεί ότι με τις πράξεις σας παίζετε απόλυτα το παιχνίδι αυτών που υποτίθεται ότι μάχεστε?
ΑΙΣΧΟΣ,ΣΕ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΜΟΙΟΥΣ ΣΑΣ, που καταντήσατε την αριστερά από πρωτοπόρο της κοινωνίας σα φασιστικό γκρουπούσκολο 6ης κατηγορίας.


Εγώ:

1) Ανθρώπινες αξίες εννοείς? Στον καπιταλισμό και τους υποστηρικτές του δεν βλέπω καμία άλλη αξία εκτός από αυτή του χρήματος. Οσο για τον Βερέμη, είναι σαν να μου λες ότι αν χρησιμοποιήσεις τα σωστά επιχειρήματα θα πείσεις τον Καραμανλή να μην αλλάξει πολιτική και αντί για τους βιομήχανους να εξυπηρετεί τους εργαζομένους. Δεν πρόκειται να πείσεις κανέναν (όσο σωστά και αν είναι τα επιχειρήματα σου) γιατί απλά τα συμφέροντα σου είναι αντικρουόμενα με αυτόν που διαφωνείς.
2)Όταν αυτή η εκδήλωση έχει να κάνει με το πως θα δυσκολέψει περισσότερο τη ζωή τη δική μου και της πλειοψηφίας των συμφοιτητών μου, όχι δεν μπορώ να την αφήσω έτσι. Αν διαβάσεις καλύτερα το σχόλιό μου θα δεις ότι οι λέξεις «απειλούσαν» και «μπάχαλα» βρίσκονται σε «αυτάκια» που σημαίνει ότι δεν τις εννοώ κυριολεκτικά αλλά ειρωνικά. Τέλος πάντων, αυτό που είχαμε σκοπό να κάνουμε στην συγκριμένη εκδήλωση ήταν όχι να δείρουμε το Βερέμη, αλλά μια παράσταση διαμαρτυρίας ως φοιτητικοί σύλλογοι που μέσα από μαζικότατες γενικές συνελεύσεις έχουν πάρει επανειλημμένα αποφάσεις ενάντια στο νόμο πλαίσιο και σε κάθε άλλη πτυχή της μεταρρύθμισης(αξιολόγηση κλπ). Από ότι φάνηκε κάποιοι έμαθαν ότι θα χαλάσει το πανηγυράκι τους και ότι θα υπήρχαν και άτομα που διαφωνούν και φοβήθηκαν ότι θα γίνουν ρεζίλι και το ακύρωσαν.
Για τη δημοκρατία τώρα, φαίνεται ότι με αυτή τη λέξη εμείς οι δύο εννοούμε δυο διαφορετικά πράγματα. Διόρθωσε με αν κάνω λάθος, εσύ εννοείς την ελευθερία να πλουτίσεις με κάθε δυνατό τρόπο ακόμα και πατώντας πάνω σε άλλους, ενώ εγώ την δυνατότητα εσύ να έχεις ότι και εγώ ακόμα και αν δεν σου κόβει τόσο και δεν είσαι και τόσο επιχειρηματικό μυαλό όσο εγώ, ή ακόμα και αν οι γονείς σου δεν είχαν λεφτά να σε σπουδάσουν ώστε να γίνεις επιστήμονας.
3)Αυτό είναι αλήθεια, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι αυτή η θεωρία μπορεί να έχει και σωστά, αλλά όχι επειδή είμαι κολλημένος αλλά γιατί ΠΡΑΚΤΙΚΑ βλέπω κάθε μέρα στη ζωή μου αυτή τη θεωρία να καταρρίπτεται και εμένα να χρειάζεται να δουλεύω όλο και περισσότερο για να μπορώ να σπουδάσω, και αυτή τη «θεωρία» όλο και να μου επιτίθεται και να μην με αφήνει.
4)Δεν γνωρίζω για τους άλλους, αλλά εγώ όταν πιστεύω κάτι το υποστηρίζω με κάθε τρόπο ειδικά όταν αυτό έχει να κάνει με τη ζωή μου και με το πως κάποιοι πάνε να την καταστρέψουν.
5) Αυτοί που μαχόμαστε έχουν φοβηθεί τόσο που βγάζουν όλο και περισσότερους νόμους ώστε να μας καταστείλουν πχ κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου

Δεν θέλω να το πάω στο προσωπικό, αν και είπες τόσα για μένα,αλλά πες μου κάτι, πως  κάποιος μπορεί ταυτόχρονα να υπερασπίζει την ελεύθερη αγορά και την αριστερά; ΠΑΣΟΚΑΡΑ ε;

Basil λέει:

Λυπάμαι πολύ αν νομίζουν μερικοί οτί με το να κάνουν μπάχαλο κάποια εκδήλωση επειδή διαφωνούν με τον ομιλητή (κι εγώ διαφωνώ) υπηρετούν τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Τους πληροφορώ οτί στην πραγματικότητα υπονομεύουν το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο σε χειρότερο βαθμό από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Πολύ δε πιθανόν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης. Πιόνια στο σύστημα. Λυπάμαι πραγματικά γιατί πολλοί από αυτούς πιθανών να έχουν ευγενή κίνητρα αλλά βρίσκονται σε πλάνη και καταστρέφουν σιγά σιγά αλλά σταθερά τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Δεν έχουν ιδέα από δημοκρατία και διάλογο, αντίθετη άποψη και επιχειρήματα. Είναι δέσμιοι ενός ‘θρησκευτικού’ φανατισμού ενάντια σε κάθε άλλη άποψη από τη δικιά τους. Και φυσικά αφού είναι αδύνατο να κάνει λάθος το ‘δόγμα’ τους, δεν έχει κανένα νόημα η συζήτηση και η ανταλλαγή απόψεων με ήπιο τρόπο. Λυπάμαι πραγματικά για την κατάντια ενός μέρους του φοιτητικού κινήματος που υπονομεύει τα συμφέροντα των φοιτητών, την αξία των πτυχίων τους και τις προοπτικές τους για εργασία. Είναι προφανές για μένα οτί το άσυλο (ελεύθερη διακίνηση ιδεών ακόμα και αποκρουστικών) καταλύεται από αυτή τη μερίδα των φασιστοειδών.
Εγώ:
Πολύ σωστός φίλε, συμφωνώ σχεδόν σε όλα, ίσως δεν έγινα κατανοητός πιο πάνω, δες το 2) στην απάντηση που έδωσα στον lampiri για το πως εννοώ τα μπάχαλα.
Στο μόνο που θα διαφωνήσω είναι ότι κάποιοι είναι ανεπίδεχτοι διαλόγου και όπως πάλι προείπα, όσα επιχειρήματα και να τους φέρεις δεν πρόκειται να πειστούν. Πχ εγώ δεν μπορώ να πείσω ένα επιχειρηματία να μην βγάζει λεφτά από τη σχολή μου, επειδή εγώ θέλω να μάθω πράγματα χρήσιμα για μένα και όχι για το κέρδος της επιχείρησής του.
Εγώ πιστεύω σε ένα σύνθημα που λέγεται «ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ» γιατί μόνο μέσα από τις συλλογικές αποφάσεις μπορούμε να χτυπήσουμε όσους μας θέλουν υποχείρια τους.

Νίκος λέει:
Αν η αριστερά άλλαξε πρακτικές, από αυτές φαίνεται ότι άλλαξε τον προσανατολισμό της προς το μαύρο. Παραφράζω μια παροιμία: Πές μου τις πραχτικές σου να σου πώ ποιός είσαι και τι θέλεις.
Έχετε μετατραπεί σε λαικό δικαστήριο, δικάζετε, καταδικάζετε και εκτελείτε την ποινή. Δυστυχώς η πολιτεία κοιμάται και τα πανεπιστήμια δεν έχουν τρόπο αντίδρασης.
Εγώ:
Κι όμως σε διαβεβαιώνων ότι παραμένει κοντά στο κόκκινο. Θέλεις να μου πεις ότι οι φοιτητές φταίνε για το μπάχαλο που επικρατεί στην παιδεία και όχι οι κυβερνήσεις και οι πολιτικές που αυτές ακολουθούν;

Καθηγητής Θεολογίας ΜΙΤ λέει:
Λυπάμαι που δεν έχεις άλλο τρόπο να υπάρξεις παρά μόνο ως αντεστραμμένο όνομα δήθεν σεξουαλικών ικανοτήτων. Τα κενά σου και την κοινωνικότητα σου την έχτισες πάνω στην καταπάτηση των άλλων ανθρώπων και των δικαιωμάτων που δήθεν επικαλείσαι. Ο λόγος σου είναι ο γνωστός τετριμμένος αρτζιμπούρτζειος λόγος και μας κάνει να βαριόμαστε αφόρητα. Δεν έχεις όμως κανένα δικαίωμα να επικαλείσαι άσυλα και λοιπά φαιδρα για να καλύψεις την καταπάτηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας του κάθε Βερέμη να εκφράζει αυτό που θέλει.
Εγώ:
Κυριε καθηγητά, θα μου επιτρέψετε να αγνοήσω την προσωπική αντιπαράθεση που ανοίγετε και θα μείνω σε πιο πολιτικά ζητήματα με τους υπόλοιπους που έχουν επιχειρήματα… Ο θεός μαζί σας!

Θεμης Λαζαριδης λέει:
Θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά υπομονετικό και πολλές φορές διακατέχομαι από την αίσθηση ότι με ψύχραιμη επιχειρηματολογία η λογική μπορεί να επικρατήσει. Αλλά όταν διαβάζω «καφριλίκια» σαν αυτά που αράδιασε ο Saimag απελπίζομαι. Είναι τόσο βασικά τα λάθη τους (άρνηση του δικαιώματος στην αντίθετη άποψη!) που είναι άσκοπο να μιλήσει κανείς για το νόημα της Μπολόνια κτλ. Δυστυχώς, τα περιθώρια συνεννόησης με αυτές τις ομάδες είναι ελάχιστα.
Εγώ:
Μια χαρά συζητάμε, απλά θα επαναλάβω και πάλι αυτό που είπα παραπάνω απλά δεν έχουμε κοινά συμφέροντα και έτσι είναι απλά αδύνατο να συμφωνήσουμε.

Μάρκος Ανδρέου λέει:
Θέμη,
Οι φοιτητές αυτοί που νομίζουν πως είναι αριστεροί έχουν κοινά χαρακτηριστικά:
1) Αρνουνται την αντίθετη άποψη – μάλιστα χαρακτηρίζουν ως φασιστική κάθε άποψη αντίθετη προς τη δική τους (κατ’ αυτούς, ζούμε σε μια χώρα 10 χιλιάδων επαναστατών και 10 εκατ. φασιστών…)
2) Αρνούνται κάθε μορφής ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα
3) Αρνούνται (δηλωμένα) τη δημοκρατία.
Για τους φοιτητές αυτούς, η δημοκρατία είναι ένα καθεστώς ελεγχόμενο από τους ισχυρούς, μέσω του οποίου οι τελευταίοι διεκδικούν τα συμφέροντά τους. Προσβλέπουν σε δική τους επανάσταση – για το καλό, αλήθεια, τίνος;Για να μιλήσει κανείς μαζί τους πρέπει να ξεκινήσει από μια κοινή βάση. Από τη στιγμή όμως που απορρίπτουν τη δημοκρατία, αλήθεια, από τι βάση να ξεκινήσει κανείς να μιλά;
Το άσυλο υπάρχει, στις σκέψεις τους, όχι για την προάσπιση της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, αλλά για τη δυνατότητα ανατροπής του καθεστώτος, χρησιμοποιώντας τους χώρους του ασύλου ως ορμητήριο (αυτά μου τα έχουν πει οι ίδιοι).
Οι μόνιμες καταλήψεις που υπαρχουν σε διάφορα ΑΕΙ της χώρας, εξυπηρετούν ακριβώς αυτό το όνειρο – ότι κάποια μέρα θα είναι τα ορμητήρια των επαναστάσεών τους (εξ’ ού και η φράση τους “Σύντροφοι, το άσυλο και τα μάτια σας”).
Πολύ απλά, υπάρχει ήδη ένα σκεπτικό ανατροπής του πολιτεύματός μας, και κάποιοι το συντηρούν με την ελπίδα της “επανάστασης”. Δεν υπάρχει νόημα να συζητά κανείς μαζί τους, γιατί σε αυτή την επανάσταση πιστεύουν, με θρησκευτικό ζήλο.
Μέχρι τότε, σε εκείνους τους “επαναστάτες” αφιερώνω τις εξής φράσεις:
Freiheit ist immer die Freiheit des Andersdenkenden (Ως ελευθερία νοήται μόνο η ελευθερία του αντίθετα σκεπτόμενου – όπως είπε η … συναγωνίστριά τους Rosa Luxemburg)
Φοβάμαι όσα γίνουν για μένα χωρίς εμένα (Πανταζής)
Εγώ:
Εσύ το έχεις πιάσει αρκετά το νόημα, πρέπει να σε έχουν κρατήσει πολλές φορές «όμηρο» στο γραφείο σου οι φοιτητές στους οποίους επιδιώκεις να προκαλείς σεβασμό, ε;
Λίγες διορθώσεις θέλεις μόνο:
1) Φασίστες είναι τα παρακρατικά λαμόγια (βλ. Χρυσή Αυγή) που συνήθως δρουν μαζί με τα μέσα καταστολής με σκοπό να καταστέλλουν τα κινήματα. Ευτυχώς αυτοί δεν είναι 10 εκατομμύρια!
2)Σωστός…
3)Αρνούνται (δηλωμένα) την αστική δημοκρατία.
Η επανάσταση θα γίνει για το καλό της εργατικής τάξης δηλαδή της πλειοψηφίας αυτού του κόσμου. Μη κοιτάς που εσύ έχεις μόνιμη και σταθερή δουλειά, υπάρχουν εκατομμύρια ανθρώπων που πεινάνε…
Όταν οι αστοί απομονώνουν φράσεις επαναστατών και τις χρησιμοποιούν ως επιχειρήματα με τρελαίνουν!.
physicist λέει:
Δεν τρέφω την παραμικρή συμπάθεια προς τους καταληψίες, απ’ τους οποιους υπέφερα ο ίδιος ως φοιτητής. Κι εγώ βρίσκω το ύφος του Saimag παραπάνω αποκρουστικό, πλην όμως υπάρχει ένα κομμάτι που με ωθεί να μην τον απορρίψω διαμιάς βάζοντας τον στο συρτάρι “φασίστας”. Είναι η απόγνωση που φαίνεται όταν αποκαλεί τους υπολοιπους “βολεμένους”, υπονοώντας ότι οι καταληψίες –και όσοι τείνουν ευήκοον ους προς αυτούς– είναι απελπισμένοι από την παρούσα κατάσταση. Η λεγομενη radicalization δεν πέφτει από τον ουρανό. Σε μια χωρα που έχει βουτήξει στη διαφθορά και στην οποια δεν έχει μείνει καμια πλέον αρχή που να εμπνέει εμπιστοσύνη, μας οδηγεί πουθενά να λέμε “φασίστες” κι έληξε το θέμα; Κι αν είναι φασισμός οι καταλήψεις και οι προπηλακισμοί (είναι!), τότε τι είναι άλλες εκφάνσεις της Ελληνικής δημόσιας ζωής, όπως p.x. η βίαιη ανάμειξη της Ορθόδοξης Εκκλησιας στα κοινά και το άσυλο που η ίδια απολαμβάνει;

Εγώ:
Παρ΄όλη την αποκρουστικότητα μου νομίζω ότι είσαι ο μόνος συνεννοήσιμος, αν αφήσεις σχόλιο εδώ μπορεί και η κουβέντα μας να αποβεί χρήσιμη. Και να ξέρεις ότι αποκρουστικός γίνομαι μόνο όταν αναγκάζομαι…
Μπορώ να δεχτώ ότι δεν είναι όλοι βολεμένοι και θα προσθέσω άλλες δυο κατηγορίες, αυτές των παραπλανημένων και των συμβιβασμένων.

Ioannis Brilakis λέει:

Ελεύθερη μετάφραση από “Die Ursprünge des Totalitarismus”, Hannah Arendt:
Όταν βεβαιωθείς οτι οι ήπιες μορφές διαμαρτυρίας που δύναται να χρησιμοποιήσεις με βάση τη θέση σου και τις ικανότητές σου δεν αρκούν, τότε έρχεται η απόγνωση και η πίστη οτι μόνο οι βίαιες μορφές διαμαρτυρίας θα φέρουν αποτέλεσμα. Όσο αυξάνεται η απελπισία, τόσο αυξάνεται και η βία, μέχρι είτε μια επανάσταση, είτε μια σταδιακή βελτίωση.
Εγώ:
Όσο αυξάνεται η εκμετάλλευση και η επίθεση του κεφαλαίου και όχι η απελπισία
αλκινοος λέει:
και εγω συμφωνω απολυτα με τον κυριο ανδρεου. Δυστυχως, αν και εχει χιλιοειπωθει απο πολλους για το τι ειναι πραγματικα ασυλο, παραμενει σε μεγαλο κομματι της κοινωνιας η λανθασμενη αποψη οτι ασυλο ειναι η ανοχη σε ανομες καταστροφικες ενεργειες οπως καταληψεις. Δηλαδη ενεργειες που περιοριζουν τη διακινηση των ιδεων, καταλυουν τη λειτουργια του πανεπιστημιου, παρακολυουν τη διδασκαλια και ολα αυτα με αλοθι αγωνες κλπ. Αν η πολιτεια, και ολοι μας, θελει να προστατεψει πραγματικα το ασυλο δεν εχει παρα να φροντισει τετοιες ενεργειες που καταλυουν το ασυλο, το οποιο οπως ειπαμε συνισταται στο δικαιωμα των πανεπιστημιακών αρχών ΝΑ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ και χωρίς παρεμβάσεις τα πανεπιστήμια, στο δικαίωμα των καθηγητών ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ και να διατυπώνουν επιστημονικές απόψεις ελεύθερα και χωρίς παρεμβάσεις και στο δικαίωμα των φοιτητών ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΝ και να συζητούν τις διατυπούμενες επιστημονικές απόψεις ελεύθερα και χωρίς παρεμβάσεις, να κατασταλλουν, χωρις να υπολογιζει πολιτικο κοστος. Και αν αυτη η κυβερνηση νιωθει ανικανη για αυτο, ας παραιτηθει και να ερθει στη θεση της καποιος, ο οποιοσδηποτε, εγω δεν ειμαι κομματικοποιημενος ουτε βαζω την πολιτικη πανω απο την επιστημη και την προοδο, ο οποιος να κανει το αυτονοητο, να εφαρμοσει με καθε μεσο, περα απο πολιτικα κοστη, τους νομους.
Εγώ:
Απλά ένα link.    http://www.iospress.gr/megalo2009/megalo20090418.htm

AA λέει:

Δεν νομίζω να αμφισβητεί κανείς το βάθος της διαφθοράς και του βολέματος. Όμως, από την εμπειρία μου σε σχετικά μικρό περιφερειακό ίδρυμα, οι “κατ’ επάγγελμα καταληψίες” προέρχονται μάλλον από τις κοινωνικές τάξεις των “βολεμένων”. Δύσκολα θα το χαρακτήριζα radicalization…
Eγώ:
Η απαξίωση όσων αγωνίζονται για αυτά που τους ανήκουν είναι πάγια τακτική όσων προσπαθούν να μειώσουν τους αγώνες. Πχ να λες ότι το Δεκέμβρη είχαν βγει στο δρόμο τα πλουσιόπαιδα επειδή  βαριόντουσαν είναι απλά ένα ψέμα με σκοπό.

Lampis λέει:
Μήπως πρέπει να μετατεθεί η συζήτηση στο θέμα ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ των ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ και πως μπορεί αυτή να εγγυηθεί;;

Εγώ:
Δεν είναι η έλλειψη ασφάλειας που ενοχλεί, ούτε η καταστροφή της περιουσίας του πανεπιστημίου αλλά, οι αγώνες και τα κινήματα που «ξεπηδούν» από τους χώρους του ασύλου και δεν μπορούν να κατασταθούν.

Αλίκη λέει:
και κάτι ακόμα… τύποι σαν τον saimag είναι που μου προκαλούν αηδία, που το παίζουν επαναστάτες, που όχι μόνο απαξιούν τη γνώση και την επιστήμη, σε μια εποχή που ο αγώνας θα έπρεπε να ταυτίζεται με την προσπάθεια επέκτασης των γνώσεων και των οριζόντων της επιστήμης, και μέσα από εκεί να προσπαθει κανείς να βελτιώση τις συνθήκες ζωής και γενικότερα τον κόσμο, αυτοί δήθεν “αγωνίζονται” κλείνοντας τις σχολές και σαμποτάροντας ολόκληρη την εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία και ζημιώνοντας τελικά ολόκληρη την κοινωνία για την οποία υποτίθεται αγωνίζονται! Βάζω στοίχημα ότι θα ήταν απο αυτούς που τον περασμένο δεκέμβρη δεν άνοιξαν ούτε ένα βιβλίο, δεν πήγαν σε ούτε ένα μάθημα (και ανταυτού μάλιστα εμπόδιζαν και τους υπόλοιπους φοιτητές και καθηγητές να κάνουν μαθήματα) γιατί, λέει, είχε εξέγερση! Ακούω αυτά τα πράγματα από νέους φοιτητές και λυπάμαι για την κατάντια τους και, κυρίως, την κατάντια μας ως κοινωνία, που αντί να βλέπουν την ευημερία της κοινωνίας μέσα από την ανάπτυξη της επιστήμης, την παραγωγή και αναπραγωγή της γνώσης, τη βλέπουν μέσα από την καταστροφή όσων διαδικασιών συμβάλλουν προς αυτά. Που αντί να μελετούν και να παρακολουθούν μαθήματα, κάνουν καταλήψεις και πορείες…
Εγώ:
Εσένα Αλίκη θα σου απαντήσω αγνοώντας την ιδιότητα σου και θα σε βάλω στην κατηγορία των παραπλανημένων, ξέρεις αυτών που έχουμε κοινά συμφέροντα αλλά επειδή βλέπουν πολύ τηλεόραση ή επειδή στο πρώτο έτος έκαναν παρέα με Δαπίτες έχουν παραπλανηθεί και νομίζουν ότι τις καταλήψεις τις κάνουν 10 μαλλιάδες που βαριούνται το διάβασμα.
Προτεινόμενη θεραπεία του ιού της παραπλάνησης:  Μια φορά το μήνα θα πηγαίνεις σε μια γενική συνέλευση της σχολής σου (αν είσαι φοιτήτρια, που δεν είσαι) ή του συνδικάτου σου (αν είσαι εργαζόμενη) και θα ακούς τι λένε εκεί αυτοί οι τύποι… Προς το τέλος που θα τελειώνει η συνέλευση θα δεις οοοολοι αυτοί εκεί μέσα να ψηφίζουν και βγάζουν μια απόφαση βάση πλειοψηφίας. Ε έτσι κλείνουν οι σχολές.
Μέχρι όμως να πας σε μια συνέλευση θα σου πω 1-2 πράγματα όχι επειδή περιμένω να αλλάξεις γνώμη, έτσι απλά για απάντηση: Όταν κάνουμε καταλήψεις αυτό το κάνουμε όχι για να χάσουμε μάθημα αλλά επειδή (χοντρά χοντρά) θέλουμε  το μάθημα αυτό να γίνει καλύτερο και να είναι αποκλειστικά για εμάς και όχι για τις εταιρίες που δίνουν τα λεφτάκια τους στο πανεπιστήμιο. Επίσης γιατί αύριο που θα δουλεύουμε θα πρέπει να έχουμε κάποια δικαιώματα ως εργαζόμενοι τα οποία σήμερα μπορεί και να υπάρχουν, αλλά αύριο όχι.


Προς foufoutos, Νικος, Καθηγητής, Ανον

Ειλεικρινά δεν νοιώθω την ανάγκη να απολογηθώ για το πως βγήκε το nickname μου…


Η αστυνομια κοντα στον πολίτη

Για ακόμα μια φορά, δεκάδες προσαγωγές, αναίτιες συλλήψεις και ξυλοδαρμοί από τα «όργανα της τάξης» στο κέντρο της Αθήνας.

Φαίνεται ότι δεν έχει τέλος η αστυνομική βία..

Ως πότε θα τους ανεχόμαστε;

[-κλικ στην εικόνα-]

.

Όσο και να ανασχηματίζετε την κυβέρνηση δεν αλλά τίποτα!